Medewerkers aan het woord - onze verhalen

Wie kan beter verwoorden hoe het is om te werken bij Sint Jozefoord dan de medewerkers zelf? Juist!
Hieronder vertellen Ilona, Bjorn, Mariken en Kristel hoe hun dagelijkse werkzaamheden eruit zien en wat zij zo bijzonder vinden aan hun werk.

Ilona – Eerstverantwoordelijk verzorgende

 

Ilona (26 jaar) werkt sinds vijf jaar als verzorgende IG’er bij Sint Jozefoord. Sinds 2020 is ze eerstverantwoordelijk verzorgende. Van jongs af aan wist Ilona al dat ze graag in de zorg wilde werken. “Vroeger droomde ik van het werken in het ziekenhuis. Tijdens de stage van mijn opleiding tot Verzorgende IG’er kwam ik bij Sint Jozefoord terecht. En sindsdien weet ik: de ouderenzorg past bij mij! Het langdurige contact met de bewoners en de familie vind ik een grote meerwaarde.”

Bij Sint Jozefoord zit ze dan ook helemaal op haar plek. “Het is een kleinschalige organisatie waar iedereen elkaar kent en gedag zegt. Door de korte lijntjes kun je echt het verschil maken.” Ilona werkt op een PG-afdeling, waar mensen wonen met dementie. “Dat is iets wat je moet liggen. Je hebt er geduld voor nodig, en passie! Om te weten of het bij je past moet je het eigenlijk gewoon ervaren.”

Wanneer je in een team werkt, is het belangrijk om elkaar aan te spreken en feedback te geven. “Ik vind het leuk om collega’s uit te dagen en te motiveren om iets te doen wat ze lastig vinden. Feedback geven is soms ongemakkelijk en lastig, maar uiteindelijk valt het altijd weer mee. Het is mooi om te zien dat je zo van elkaar kunt leren.”

Voor Ilona staan de bewoners op de eerste plek. “Het belangrijkste in mijn werk is dat mijn bewoners een fijne dag hebben, zo fijn als mogelijk is! Even een wandeling maken, samen in een fotoboek kijken of lekker even lachen. Het gaat om oprechte aandacht voor elkaar. Dat zijn de echte geluksmomentjes.”

Bjorn – Verzorgende IG’er

Bjorn (42 jaar) is verzorgende IG’er en lid van de ondernemingsraad. 4,5 jaar geleden ging hij aan de slag bij Sint Jozefoord. Voor die tijd werkte hij nog niet als verzorgende. “Ik werkte in de horeca en later in de keuken bij een zorgorganisatie. Omdat het werk in de keuken verdween, ging ik op zoek naar een andere uitdaging. Een vriend van mij liet zich omscholen naar verzorgende. ‘Zou dat niks voor jou zijn, Bjorn?’ Ik ben bij de opleiding gaan kijken en daar voelde ik een klik.”

Wat volgens Bjorn het werk bij Sint Jozefoord bijzonder maakt, zijn de mensen. ”De medewerkers en de bewoners. We zijn hier ‘gewoon gewoon’. Ik mag mezelf zijn en de bewoners mogen óók zichzelf zijn. Je wordt hier gezien als mens, je bent geen nummer. Er heerst een gemoedelijke sfeer.”

Om de beste zorg te bieden aan de cliënten, kijkt hij in de eerste plaats naar de mensen, niet naar de regels. “Wat vindt een bewoner belangrijk? Als je weet dat iemand opgemaakt wil worden, dan maak je daar tijd voor. Of je kiest samen kleding uit, in plaats van blind iets uit de kast pakken. En als je weet dat een bewoner niet alleen wil eten, dan haal je die bewoner dus niet als eerste uit bed.”

In de zorg is iedere dag anders, ook al komen veel werkzaamheden steeds weer terug. Voor Bjorn zit het werkplezier in het contact met de bewoners. “Vanmorgen kwam ik bij een bewoner op de kamer en ik kreeg gelijk een grote glimlach: ‘Hé Bjorn, fijn dat je er bent’. Daar doe ik het voor!”

Mariken - Wijkverpleegkundige

Mariken (50 jaar) werkt al bijna 7 jaar als wijkverpleegkundige bij Sint Jozefoord en dat bevalt haar erg goed. “Het leuke van wijkverpleging is dat je bij de mensen thuiskomt. Onze cliënten zijn in hun eigen omgeving, ze zijn op hun gemak en helemaal zichzelf.” Het is misschien een cliché, maar waar: de beste zorg bieden draait om het geven van aandacht. “Je verzorgt niet een gebroken been, maar een cliënt. Een praatje maken, even blijven voor een kopje koffie, ook dat hoort bij je werk.” Doordat Mariken bij haar cliënten thuis komt, heeft ze ook een signalerende rol. “Soms is er bij iemand meer aan de hand, dan waar je in eerste instantie voor komt.” Hiervoor werkt ze ook veel samen met de familie en huisarts van de cliënt.

Ondanks dat ze veel alleen werkt, voelt Mariken zich ook écht onderdeel van haar team. “Naast ons periodieke werkoverleg hebben we veel informele overlegmomentjes. Bijvoorbeeld met een kopje koffie bij Sint Jozefoord of het teamkantoor in Vinkel, maar het kan net zo goed op een willekeurige plek zijn waar we allebei de auto even parkeren. Net als dat het belangrijk is de tijd te nemen voor je cliënt, is het ook belangrijk tijd te nemen voor je collega’s.”

Wat werken bij Sint Jozefoord volgens Mariken bijzonder maakt, is dat je inbreng en mening worden gehoord. “Niet alleen tijdens de jaarlijkse medewerkersdagen, maar er is altijd ruimte voor nieuwe ideeën.” Ook zijn de lijnen kort: “De stap naar andere disciplines, maar ook naar de directeur-bestuurder of manager is klein en snel gemaakt.”

Het geeft Mariken veel voldoening  om cliënten goed en naar tevredenheid te helpen. “Als cliënten uit de zorg gaan en ons een volgende keer weer bellen, dan weet je dat je goed bezig bent!”

Kristel Schaffers - Verpleegkundige MBO-V niveau 4  en praktijkopleider

Het 'zorgen voor' zat er altijd al in bij Kristel (35 jaar): “Omdat de verpleging zo breed en afwisselend is, ben ik de opleiding  verpleegkunde gaan volgen. Ik heb bij veel verschillende organisaties stagegelopen en gewerkt, in de gehandicaptenzorg, hospice, psychiatrische zorg en thuiszorg. Sinds maart 2020 werk ik bij Sint Jozefoord. “

Naast haar werk als verpleegkundige werkt ze ook als praktijkopleider. “Ik begeleid de leerlingen en stagiaires die bij Sint Jozefoord aan de slag gaan.  Daarnaast coach ik de werkbegeleiders. Het leuke aan deze functie is dat ik kan overbrengen hoe ontzettend afwisselend en gaaf het werken in een verpleeghuis is. De combinatie van de functies is een meerwaarde: Wat ik op de afdeling zie, gebruik ik om onze leerlingen en stagiaires voor te bereiden voor wat er van ze verwacht wordt.

We hebben niet alleen met de cliënt van doen, maar ook met zijn of haar familie. En met de rouw, die hoort bij het afscheid nemen. Bij dementie neemt de familie écht beetje bij beetje afscheid van de persoon die ze kenden. Daarin kunnen en mogen begeleiden, vind ik heel bijzonder. De langdurige contacten met cliënten en familie vind ik mooi, maar ik hou ook van de technische kant: ik heb veel te maken met voorbehouden handelingen. Je moet altijd bedenken waarom je doet zoals je het doet. Je moet het niet doen omdat je het altijd zo doet, of omdat iedereen het zo doet. Je moet écht de reden weten. Pas dan kun je de beste zorg bieden.

Sint Jozefoord is een warm bad. Iedereen let op elkaar, zet een stapje extra om elkaar te helpen. Dat geldt voor de medewerkers onderling, maar ook naar de cliënt.

Goede zorg bieden betekent de cliënt kennen en je in de persoon verdiepen. Wie is deze cliënt en wat kan ik voor hem of haar betekenen? En ook belangrijk om je te realiseren: je kunt niet als één verpleegkundige de beste zorg leveren, dat doe je met het hele team.”